++Fight-Fight For TiTan++

ตั้งแต่พาไททั่นไปเที่ยวจันทบุรี(แหลมสิงห์) รอบล่าสุด

ด้วยเพราะงานแต่งงานของน้ากุ้งกับน้าแอร์ (16 มีนาคม 2551)

เลยถือโอกาสพาไททั่นไปดูโชว์ปลาโลมาที่โอเอซิส

เลยได้แวะไปนอนที่หาดเจ้าหลาวในดวงใจของเราอีกครั้ง

แม่ก็ไม่ค่อยสะดวกที่จะเขียนไดอารี่ไว้ให้ไททั่นได้อ่านเลย

จะว่ายุ่งนักก็ไม่เชิง คงออกไปทางขี้เกียจมากว่าล่ะมั๊ง

พอแม่ทิ้งช่วงของการเขียนไดอารี่ไปพักใหญ่ๆ(อีกครั้ง)

ก็มักจะเริ่มหมดไฟ จับต้นชนปลายเรียบเรียงเรื่องราวไม่ค่อยถูก

ส่วนหนึ่งคงมาจากคอมพ์ที่บ้านเสียด้วย ตอนแรกก็ไม่ได้รู้สึกเดือดร้อนอะไร

แต่พอนานๆเข้าเริ่มเหมือนคนหูหนวก-ตาบอด ไม่ค่อยอัพเดทข่าว(คาว)อะไรเลย

วงการแม่ๆด้วยกันก็ไม่ค่อยได้เข้าไปคุย ไม่ค่อยได้เข้าไปอัพเดท

ชักเริ่มไม่ไหวล่ะ บอกพ่อว่าหาคอมพ์ใหม่ให้แม่ด่วน

เพื่อนๆจะเลิกคบอยู่แล้วนะ

พ่อก็ดีใจหาย รีบจัดแจงไปหาซื้ออุปกรณ์มาประกอบให้หลังเสียงพร่ำบ่นของแม่

(พ่อนิยมซื้อคอมพ์แบบประกอบเอง เดินเลือเสเปคเองทั้งหมด

ส่วนแม่ให้กำลังใจด้วยการเดินตามต้อยๆตอนซื้อของ

และเร่งยิกๆเวลานั่งรอตอนติดตั้งที่บ้านว่าใช้ได้ยังอ่ะพ่อ อยากเล่นแล้วน้า)

ที่พ่อรีบสนองเจตนารมณ์ทันทีที่แม่รีเควส

ก็เพราะถ้าได้คอมพ์ตัวใหม่ นั่นก็หมายความว่า

ตัวใหม่จะได้ย้ายไปอยู่ที่ร้าน(ของพ่อ)

ส่วนตัวเก่าที่ร้านก็ยกกลับมาใช้ที่บ้าน(ให้แม่) (อ้าว?!!ไรฟร่ะ)

จริงๆแล้วของใครก็ของใครสิเนอะ ตัวไหนเสียก็ต้องเอามาแทนตัวนั้นสิ

((ไม่เข้าใจ-ไม่เข้าใจ ))

แต่ก็เอาเถอะ ดีกว่าไม่มีคอมพ์ใช้ที่บ้านรอบดึกล่ะน่ะ

พ่ออวดอ้างสรรพคุณ(เกินจริง)ว่าของแม่แรมเยอะกว่าที่ร้านอีกนะ

แถมฮาร์ดดิสท์ตั้งสองลูกแน่ะ จะแรม จะดิสท์เท่าไหร่ ไม่รู้หรอก

(แนวๆนี้ล่ะ ตอนฟังแม่ก็งงๆเล็กน้อย อย่ามาพูดเรื่องทฤษฎีกะช้าน ไม่รู้เรื่อง)

ขอแค่มีใช้เขียนไดอารี่ตอนอารมณ์สุนทรีย์ (ดึกๆดื่นๆ)

ไม่ต้องรีบเผาช่วงทำงานก็พอใจแระ

ค่อยๆเขียนวันละเรื่อง ไม่กี่วันก็คงจะตามทันถึงตอนปัจจุบันซักวันล่ะน่า