|
++Someone LiKe YoU++
ขนาดลงหลักฐานเป็นตัวหนังสือ(ประจานตัวเอง)
ว่าขอแปะโป้งอัพไดฯเอาไว้ซะหลายเรื่อง
จนแล้วจนรอดแม่ก็ยังโป้งแปะไว้ก่อนอยู่ดี แหะแหะ
ช่วงนี้ไม่ค่อยมีอารมณ์ละมุนนั่งทำรูป ย่อรูปเหมือนแต่ก่อนเลย
ขนาดไปทริปสามลิงที่ระยองมาเมื่อต้นเดือน
รู้สึกผิดหวังกับรูปที่ได้มาในรอบนี้จังเลย
(มันจะเกี่ยวกะฮอโมนมั๊ยอ่ะ 555 มานเอาอีกละ)
ไม่ได้จับกล้องบ่อยๆนี่ ข้อมือมันฝืดได้เหมือนกันเนอะ(หาแพะได้แระ หุหุ)
แต่มีความสุขชมัด ได้ไปเที่ยวกับเพื่อนสนิท มีลูกชายวัยไล่ๆกัน
วันๆคุยกันแต่เรื่องลูก ผลัดกันเล่าวีรกรรมของสามลิง
และเผาสมาชิกในครัวของแต่ละบ้านอย่างเมามันส์ ฮ่า
(อย่างหลังนี่ของชอบของครอบครัวเรยย อิอิ)
เอาตัวอย่างมาให้ดูก่อนละกัน
หรือแม่ปุ๊ยกะม้ากิ๊กจะเห็นใจ มาอัพไดให้แม่จูนก็ได้นะ ชั้นไม่ถือเล้ยยย
ช่วงนี้แม่ชอบสรรหาเรื่องโน้น เรื่องนี้มาให้คิด
คิดคนเดียวไม่พอ ต้องลากพ่อมาคิดด้วยกันถึงจะถูกระบบ(เนอะ)
สงสัยชีวิตมันดูเรียบร้อยไปหน่อยล่ะมั๊ง
เลยหาสีสันมาใส่ให้ครอบครัวเรากันซักหน่อย
ตอนนี้เลยเป็นครอบครัวไลท์แอนด์ซาวน์ โฮ๊ะๆๆๆ
คึกคักกันเป็นดิสโก้เธค (หวายย ย้อนยุคมากเลยตั๊ว)
แต่ก็ถือว่าโชคดีที่ได้พ่อมาอยู่ข้างๆ
ไม่ว่าแม่จะผิดหรือถูก พ่อก็เป็นคนแรกที่อยู่ข้างแม่ตลอด
(ขอสรรเสริญเยินยอกันซักนิดซักหน่อยนะเคอะ อิอิ)
แต่ตัวแม่เองบางทีเวลามีเรื่องอะไร โน่นน... คนละฝั่งกันเลยค่า
เอะอะนี่พ่อต้องผิดไว้ก่อนเลย......
จนบางทีพ่อมีแอบน้อยใจ ประชดอยู่บ่อยๆ
ว่าถ้าเป็นคนอื่นเทอคงว่าไม่ผิด แต่เผอิญเป็นพ่อเลยผิดเต็มๆ ฮ่า (ไรฟร่ะ)
วันก่อนพาไททั่นไปฉีดวัคซีนเสริมมา
เลยถามคุณหมอเรื่องน้ำหนักของไททั่น
ตอนนี้ใครเห็นก็มักจะถามว่าเอาอะไรให้ลูกกินบ้างรึเปล่า
เง้อออออ ได้ยินทีไรจิ๊ดๆนิดหน่อย แบบว่าก็ปรนเปรอสนองแบบเต็มเหนี่ยวแล้วนะค้า
เวลากลับบ้านทีไรมีแต่คนทักว่าไททั่นผอมจัง ให้ลูกกินข้าวบ้งรึเปล่าเนี่ย
อืมม ไม่อยากบอกว่าปกติให้กินแต่แกลบอ่ะค่ะ ฮ่า(จะขำมั๊ย...ถ้าใช้มุขนี้อ่ะ)
แต่ไททั่นก็กินได้แบบอิ่มแล้วพอเลยจบ
แล้วที่พออิ่มน่ะครึ่งนึงของเด็กคนอื่นเลยล่ะมั๊ง
อิ่มแล้วอิ่มเลย ไม่มีมานั่งต่อนั่งแจมกับคนอื่นในรอบต่อไป
(แต่อย่างหลังพ่อบอกโอเค ไม่ใช่เห็นใครกินก็กินตาม พ่อไม่ปลื้มแบบนั้น)
แรกๆก็เซ็งนะ กลุ้มใจด้วย ว่าทำไมไททั่นกินน้อยจัง
กินเลือก เรื่องมากแบบนี้ แล้วเมือ่ไหร่จะโตเนี่ย
โชคยังเข้าข้างอยู่บ้างที่ยังกินนมได้แบบไม่อั้น รวดเดียวหมด
แต่ต้องแบบขวดอยู่นะ ถ้าแบบกล่องต้องไปก็ใช้เวลานานพอดูเลย
ยิ่งถ้าเป็นอะไรที่ไม่เคยชิน ไม่คุ้นตา คุ้นลิ้นก็ไม่เอาเลยล่ะ
ผลไม้ไม่ต้องพูดถึง ไททั่นไม่แตะเลยแม้แต่น้อย
จะมีข้าวเหนียวมะม่วงบ้าง ถ้าเจอจังหวะเหมาะอารมณ์ฮีครึ้มๆ
แต่พอหมดหน้ามะม่วงก็ไม่ต้องหวังข้าวเหนียวทุเรียนต่อเลยนะ
เพราะทุเรียนไททั่นเห็นแล้วส่ายหน้าเหยเก บอก
แหวะ... มะ มาน มานเสียแย้วคับ มาน มาน มานเหม็นเนี่ยๆ
เฮ้ออ กำ(ของตรู)เจงๆ
....
....
ไททั่น 3 ขวบ 2เดือน - น้ำหนัก 14 กก. สูง 97 ซม.
คุณหมอบอกว่า
"จริงๆแล้วไททั่นก็ถือว่าอยู่ในเกณฑ์ที่โอเคนะครับคุณแม่"
ผมว่าถ้าเค้ากินได้ปกติ แข็งแรง ไม่ป่วยบ่อย
ผมว่าก็โอเคแล้วนะครับ เด็กที่อ้วนก็ไม่ใช่ว่าจะดีเสมอไปนะครับ
แม่ : ............ แหะ แหะ ค่ะคุณหมอ
หลายๆเรื่องต้องแก้ที่ตัวแม่จริงๆด้วยล่ะค่ะ
....
....
ตอนแรกตั้งใจว่าจะมาเขียนพอเป็นพิธีโดยสังเขป(มันเป็นยังไงอ่ะ)
เพราะตั้งใจจะแปะรูปเก่าๆที่เคยถ่ายไว้เตือนตัวเอง
ว่าดูซะ ที่ผ่านๆมาเนี่ย ฟลุ๊ครึเปล่ายะหล่อน 555
คือแบบว่าไดฯหน้าก่อน ป้าแหม่มของนู๋พรีม่ากับหนุ่มศิร์ณัฐ
ได้ทิ้งเม้นท์คำแนะนำเรื่องไม่ของไททั่นไว้
จูนลองเอาไปใช้แล้วค่ะ ไว้คืบหน้ายังไงจะมารายงานนะคะ
ขอบคุณนะคะป้าแหม่ม แวะมาไดฯเจ้าไททั่นทีไร
เจอปัญหาของแม่มานทุกทีเลยเนอะ อิอิ
วันๆแม่มานเอาแต่นั่งโทษเจ้าไททั่น เฮ้ออ กำ(ของลูก)เจงๆค่ะ ก๊ากกก
(ขอขำกลบเกลื่อนซะหน่อยนะคะ)
(อ้อ ป้าตุ๊กคะจูนแบ่งผ้าเจ็ดสีให้ป้าแหม่มแล้วนะคะ ในฐานะเกจิตัวแม่เหมือนพี่น่ะค่ะ ฮ่า)
กลับมาเรื่องรูปต่อเนอะ คือพอดีป้าแหม่มมีหยอดชมรูปไว้ด้วย
รูปภาพบอกเรื่องราว ฟังแล้วรูปนู๋ดูดีมีชาติตระกูลมากเลยค่ะพี่
แบบว่าเลยฮึกเหิมแอบย่ามใจ อุ๊บอิ๊บว่าชมแล้วชมเลย
พอดีจัดระเบียบข้อมูลในคอมพ์ซะใหม่ เลยได้เห็นรูปเก่าๆของครอบครัวเรา
ดูทีไร ก็ขอบคุณชะตาชีวิต ที่ทำให้แม่ได้มีชีวิตครอบครัวดีๆแบบนี้
(อย่าเพิ่งแหวะกันสิ)
แต่ไม่รู้พ่อจะคิดแบบนี้รึเปล่าเนอะ มีเมีย(คล้าย)คนวัยทองน่ากลัวซะงั้น 555
ว่าแล้วก็ไม่ยื้ดเยื้อละเนอะ แปะเลยดีกว่า หมดมุขจะเขียนแระ
^
ฝีมือพ่อ
รูปนี้ชอบเพราะสีสันมันตัดกันดี แถมไททั่นทำหน้าทะเล้นลงล็อค
^
ดีใจที่ได้ถ่ายรูปแบบนี้
^
เซทนี้เป็นบันทึกการเดินทางที่ประทับใจ
ไททั่นกำลังหลงใหล....รถฟาย
. . . .
. . . .
^
รูปนี้ตั้งกล้องถ่ายออโต้
อยากได้รูปแนวๆนี้มานานละ พอได้รูปนี้แล้วเอามาแปะ
ยิ่งพอแม่แหม่มบอกว่าชอบ เราก็ยิ่งเห่อแปะไปซะหลายทีแระ อิอิ
แถมอีกรูป นาทีโสด ลูกไม่อยู่ (คู่นี้)ร่าเริงซ้า โฮ๊ะๆๆ
^
รูปนี้ขอบคุณพ่อไปหลายครั้งละ
นานๆจะมีรูปคู่แม่ลูกซักที ไททั่นก็เป็นใจซะด้วยสิ
^
รูปนี้ยืนยันได้ว่า พกป๊อกกี้ติดตัวไว้ ช่วยเราได้จริงๆ
ชอบเพราะเห็นน้ำตาเป็นเม็ดๆคู่มากับป๊อกกี้เลยอ่ะ ฮ่า
^
รูปนี้อยากกระโดดหอมพ่อซักสิบฟอด (พอป่าว อุอุ)
สถานที่ธรรมดาๆ แต่กลับมาดูทีไรน้ำตาจะไหลทุกที
....
....
...
จริงๆแล้วไม่ว่ารูปไหน จะเบลอจะชัดมากเท่าไหร่
มันก็คือความสุขความทรงจำและเรื่องราวของครอบครัวเราเนอะ
แต่แม่ไม่รู้จะเขียนอะไร เลยหาเหตุเอารูปมาเป็นเรื่องเขียนไดอารี่ซะเลย อิอิ
ไปละ บั๊บบุย (วัยรุ่นกว่าใช่ป่ะ เค้าใช้มั่งนะตั๊ว)
Posted on Wed 28 May 2008 8:31 |
|
